Sana Masal
yıldız düşürüyor yağmur saçlarıma
koridorlar bulutlu duvarlar devasa
yalnızlık alkoliği bir gitar ağlamakta
yakamdaki kırmızı gül solmaz sanırdım
solmuş oysa ..
çekip gitmelere kaldım , ardımdan bakmamalara
en büyük cezayı kesiyor yargıç ; -Yaşamama ...
ipin ucunda salınıyor halka bir sağa bir sola
bu son gidişim olsa diyorum
koyuyorum boşa sığmıyorum
ben kara koyunlar çobanıydım
sihirsiz kavallar üfleyicisi
yanılmışım
bir tohumun açmasıydı düşlerim
kurakta kaldım , kıraç toprakta
tutunmasızdım çoktan beri
işte son an geldi
kurtuluş bir ümit gibi yeşerdi , yeşerdi
yeşil yağmurlar gri göklerle geldi
bir masal yazın dedi , bir masalı yaşayın
bir masal olursunuz sonunda
tüm kırmızı elmalar düştü bana !
18 Kasım 1991
